Deve, Salih Nebi’nin suyu kıt olan Semud kavmi için bir sınav konusu olmuştu. Her ne kadar gelenekte bu devenin gökten indiği, kayaların arasından çıktığı vs. anlatılsa da bunları Kur’an söylemez. Nagatullah (Allah’ın devesi) kamuya ait, topluma ait bir deve demektir.
Semud kavmine göre bu devenin su içme hakkı yoktu. Oysaki her canlının su içme, yaşama hakkı vardır. Bir süre sonra o deveyi katlettiler. Bir hayvana, deveye olan işkence, koca bir kavmin helakiyle sonuçlandı.
Kur’an’da deveyi katledenlerle ilgili olarak bazı yerlerde tekil (Kamer [54] 29; Şems [91] 12), bazı yerlerde de çoğul ifade kullanılması (Araf [7] 77; Hud [11] 65; İsra [17] 59; Şuara [26] 157; Şems [91] 14) çelişki olarak ileri sürülmektedir. Oysaki konu, Şems [91] 12’de açıklığa kavuşmaktadır: “Liderleri görevi kabul edip gittiği zaman.” Yani hepsi toplanıp birlikte karar almışlar, fakat deveyi bir kişi hunharca öldürmüş (akara). Bir kişinin uygulaması, suçun bir kişiden ibaret olduğunu göstermez. Suçlu olan yalnızca tek bir kişi değil, bu kararı veren herkestir. Bu, aslında görünüşte suçu bir kişi işlemiş olsa da bu eylemden hepsinin sorumlu olduğunu gösteren önemli bir Kur’an hakikatidir.
Sonuç olarak deveyi bir kişi katletmiş olsa da bu cinayet, ortaklaşa plânlanıp gerçekleştirilmiştir.
