Halk arasında, ‘mübarek birisinin soyundan gelmenin kişiyi direkt cennete girmeye sebep olduğu,’ şeklinde bir inanış vardır. Bundan dolayı özellikle peygamber soyundan gelenlere ( seyyid / şerif ) eskiden aşırı hürmet gösterilirdi.
Oysaki Kur’an’a göre soy, insanı ahirette kurtarmaya yetmez. Çünkü:
Nuh Nebi oğlunu (Hud [11] 42-43),
İbrahim Nebi babasını (Tövbe [9] 114),
Lut Nebi eşini (Tahrim [66] 10),
Asiye kocası olan firavunu (Hud [11] 97-98),
Rasulullah da amcası, Ebu Leheb lakaplı Ebu Utbe Abduluzza ibn Abdilmuttalib ibn Hâşim’i (Tebbet [111] 1-5) kurtaramadı. Hatta bu konuda Rasulullah’a şöyle bir uyarı bile vardır: “…Artık ateşteki o kimseyi sen mi kurtaracaksın?” (Zümer [39] 19).
Bu konudaki en önemli ayetlerden birisi de budur: “Artık Sur’a üflendiği zaman, işte o gün aralarında soy - sop ilişkisi yoktur, kimse kimseden bir şey isteyemez de / soramaz da.” (Mü’minun [23] 101).
Dolayısıyla Kur’an’a göre kurtuluş soya değil, ancak kendi çalışma ve gayretlerin karşılığına bağlıdır (Necm [53] 38-41. Ayrıca Abese [80] 33-37; Bakara [2] 124; Nahl [16] 111; Mearic [70] 11-14).